Tom Poes

Als ik het schrijf zoals hierboven dan wordt hij gemakkelijk gelinkt aan Olivier B. Bommel. Een stripverhaal uit mijn jeugd. Tom Poes is die witte kat en is de maat van die beer met die rood gestreepte gele jas. Maar die bedoel ik in dit geval niet, ook de gelaarsde kat heeft er niks mee te maken. Ik bedoel die gebakjes met de roze bovenkant en de gele, dikke vla. Die schrijf je meestal als “tompouce” maar ook “tompoes” mag.

Als praktiserend meelboer kom ik meestal “onder koppiestijd”  bij mijn klanten want dan hebben ze tijd om te praten. Als ze aan het werk zijn moeten ze niet zo’n “pôtenloper”  op het erf hebben want dan schiet het werk niet op. Ik weet dat al jaren dus ik kom onder koppiestijd. Dat gaat af en toe gepaard met een koekje en (vooral vroeger) eet ik er wel eens een paar teveel.

Op een keer zat ik bij mijn klant en dat waren 3 broers die samen woonden. Van de oudste mocht ik de trommel rustig leeg eten maar van de jongste niet. Dus toen ik aan koekje nummer 5 begon kreeg ik direct het bevel om te stoppen van, zeg maar junior. Die was ook al 75 maar dat maakte niet uit. “Jan, blijf kalm”, zei ik, “ik neem volgende week koek mee”.

Dus deed ik dat, ik deed het extra goed want ik had tompoucen mee. Nou dat heb ik geweten. De mannen zaten alle drie aan tafel toen ik kwam en we gingen lekker aan de tompoucen. Nou vereist dat een klein beetje techniek om die dingen op te eten en het kan op vele manieren. Deze mannen deden het gewoon maar met de hand, zoals je een appel eet zeg maar. Dus binnen een paar minuten zaten de mannen onder de slagroom, de pudding en het roze smeerseltje wat er boven op zit.

Het gesprek leed er niet onder want dat ging rustig door. Dat wil zeggen alle drie tegelijk praten en eten en alles  richting mij!!  Dus ik kreeg een kanonnade aan “tompoes” naar me toe waarbij me de trek in tompouce en conversatie wel wegebde. Dit nooit meer dacht ik en nam op dit adres voortaan keurig 1 koekje.

De beste tompoucen haal je bij bakker Bes in Spanbroek. Dat bakkertje recht tegenover het oude raadhuisje. Wel een aparte man maar uitstekende tompoucen. Ik kwam binnen bij hem en bestelde een pakje roggebrood, want daar kwam ik aanvankelijk voor.

“Dat heb ik niet” zei ie.
“Hé apart” zei ik, “een bakker die geen roggenbrood heeft”.
“Vuzellef niet” zei ie, “want dat vreet gien mens”. 

Westfriezer kon het bijna niet dacht ik en ging niet in discussie. Ik wilde toch wat meenemen bij hem dus nam ik maar wat tompoucen mee want ik ging ook weer eens een koppie doen bij een klant. Mijn klant zag me aankomen met iets in mijn handen en hij zei tegen zijn maat die er al zat: “Als Willem komt zet ik de schoteltjes vast klaar”.

Voor de break had ik er 2 extra dus er was niks aan de hand en we gingen lekker, beschaafd aan de tompouce. “Het is lekker eten” zei ik, “maar het vereist toch altijd wat handigheid om zo’n ding op te eten”.

“Ja maar als jij elke 14 dagen zo’n ding mee heb kijk je er na verloop van een jaar van op hoe handig we er in zijn”,  was het antwoord van mijn klant en daar had ik toch niet van terug.

Wim Laan

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Dank aan de Ringo-Smitten van deze wereld

Iedereen heeft wel een lievelingsplekje in zijn huis. Vaak is dat een plekje, waarvan je niet verwacht als je het huurt, koopt of voor het eerst bewoont, dat dat je favoriete plek wordt. Zoals ze in het Engels zo mooi zeggen: “It grows on you.” Zo ook bij mij. Toen ik 10 jaar terug hier in Amsterdam ging wonen in een appartementencomplex wist ik een paar dingen zeker:

  • Ik moest op de bovenste verdieping, want ik had daarvoor in een souterrain gewoond in Utrecht en kon de voetstappen van mijn bovenburen tellen en de slaapkamerfantasieën smeuïg en sappig navertellen…
  • Daarnaast wilde ik een parkeerplek. In Utrecht huurde ik, wat betekende dat je op de lijst van urgentie voor het verkrijgen van een parkeerplek zo ongeveer na de laatste der Mohikanen op de lijst komt. In mijn tijd in Utrecht ben ik nooit in aanmerking gekomen voor een plek. Wat dus betekende: wild parkeren in de straten, waar het nog wel gratis was. Om het naar Spierdijk te vertalen: iemand parkeert elke dag na het werk voor jouw boerderij en rijdt hem dan ’s ochtends weer weg. En ja, de omgebogen ruitenwissers zijn dan een duidelijk signaal dat ik weer een ander plekje moest zoeken. Daarnaast werd deze buurt steeds populairder, dus werd het steeds lastiger een plekje te vinden en stond ie elke dag ergens anders. Het is dus voorgekomen, dat ik mijn auto kwijt was en de hele wijk heb afgezocht en toen dacht: “O ja, daar had ik hem geparkeerd!”
  • De derde was dat ik meer licht wilde. Een souterrain is prachtig en achter mij had ik een we-laten-de-natuur-zijn-werk-doen-tuin, waar GroenLinksers van zouden smullen en de bollenbouwers van Spierdijk van zouden walgen. Het nadeel van een souterrain is wel het gebrek aan daglicht. 

Ik had mazzel dat 10 jaar terug de woningmarkt was ingestort na de financiële crisis, dus ik kon redelijk makkelijk aan een nieuwbouwappartement komen. Kom daar nu nog maar eens om. Met grote ramen, zodat er echt veel daglicht naar binnen kon en ook een dakkoepel in de badkamer. Daarnaast een ondergrondse parkeergarage aan huis (wat een luxe! JA, jullie Spierdijkers zullen nu ondertussen wel denken, waarom wil je ook in godesnaam in de hoofdstad wonen? Wat een gedoe. Kies toch voor het vlakke land! Nou daar heb ik wel een aantal redenen voor, da’s wellicht voor een volgende column) en op de bovenste, vierde verdieping. Dus niet te laag en niet te wolkenkrabberig, precies goed. 

En dan terug naar het lievelingsplekje. Dat is toch de badkamer geworden. Niet om te badderen, dus waarom dan de badkamer? Die noemde je niet als een van je eisen. Nou, de dakkoepel zit dus boven de badkamer. En in de winter is dit de ideale plek om in het daglicht te zitten. Dan installeer ik mijn favoriete stoel naast de verwarmingsbuizen en leg ik een kussentje op de badrand, voetjes tegen het kussentje aan, koffietje op het wastafelblad en dan een krantje of boek erbij. Even weg van de smartphone en tablet (die ik bewust in de woonkamer laat liggen). HEERLIJK! 

Dit moet er voor anderen hilarisch uitzien, want hier is de badkamer natuurlijk niet voor ontwikkeld & ik kan me voorstellen als anderen dit zien, denken: “Waarom neemt die gast in hemelsnaam een woonkamerstoel mee in de badkamer? Is die gast leip ofzo?” Maar dus een dakkoepel als opperste luxe. Dank aan de Ringo-Smitten van deze wereld, die dit zware ding toch maar naar boven hebben moeten sjouwen en installeren. Zo zie je maar, maak er zelf wat van en koester die kleine geneugten. Heel toepasselijk in deze tijd. 

Groetjes, 

Ronald Laan

P.S. Deze column is uiteraard geschreven vanuit… Inderdaad u raadt het al.

WE WILLEN ONZE HUISARTSENPOST BEHOUDEN #2

Op maandag 1 februari zou moeten gaan blijken in hoeverre de gemeenteraad van Koggenland het zou betreuren als de huisartsen in de wat kleinere dorpen zouden gaan verdwijnen. Vooraf was er bij mij toch enige hoop, dat ons lokale bestuur niet actief zou gaan meewerken aan deze concentratie van zorg. Ook al omdat de huisarts van De Goorn weinig enthousiast was over deze ontwikkeling. Natuurlijk bepalen uiteindelijk de huisartsen zelf wat hun standplaats is, maar waarom zou ons gemeentebestuur niet kunnen aangeven dat men niet gelukkig is met hun voornemen voor een HOED? De door de partijen Gemeentebelangen (GBK) en PvdA/Groen Links ingediende motie was in mijn ogen zodanig opgesteld, dat je er als volksvertegenwoordiger toch eigenlijk niet tegen kon zijn. Tenminste als je het behoud van de voorzieningen in de kernen hoog in het vaandel zou hebben staan en dat stond gelukkig in de aanloop naar de raadsverkiezingen van 2018 bij elke Koggenlandse partij centraal. Daarnaast was de motie allerminst dwingend opgesteld en dus was ik zo naïef om erop te vertrouwen, dat de kans op een steuntje in de rug groot zou zijn. Maar wat was dan precies de motie die aan de raad werd voorgelegd? Nou, het volgende:

 Constaterende dat:

– Het krantenartikel over de vestiging van een Hoed (Huisartsenpraktijk Onder Een Dak) in de Josefschool in de Goorn onrust heeft veroorzaakt onder inwoners van Spierdijk, Berkhout en Ursem;

– Er sinds 2017 in Spierdijk een succesvol gezondheidscentrum gevestigd is in de kerk met daarin o.a. een huisartsenpraktijk;

– Er op 50 meter afstand van de Josefschool een succesvol gezondheidscentrum gevestigd is met daarin o.a. een huisartsenpraktijk;

– Er in Spierdijk en Ursem geen OV is.

Overwegende dat:

– Leefbaarheid, ook in de kleine kernen een speerpunt is voor gemeente Koggenland;

– Basis voorzieningen zoals een huisarts, noodzakelijk zijn voor de leefbaarheid van de (kleine) kernen;

– Dat een huisarts in de dorpskern meer dan wenselijk is in de kernen waar verzorgingstehuis is.

Verzoekt het college:

Te gaan staan voor de leefbaarheid & behoud van de voorzieningen in de (kleine)kernen.

En dan komen in het debat de opmerkingen van de verschillende partijen en afsluitend de reactie van de wethouder, de heer W. Bijman van het CDA. Vervolgens val ik van verbazing van mijn stoel: het college van B&W wil actief meewerken aan de realisatie van een concentratie van de huisartsen in De Goorn. Maar dan weer wel zonder die van De Goorn en Obdam!? In ieder geval had men in Hensbroek in het verleden geen enkel probleem met het verdwijnen van de huisarts, zo merkte hij op?! Uit het nogal rammelende verhaal van de wethouder wil ik slechts twee puntjes naar voren halen om mijn verhaal niet uit de klauw te laten lopen.

Allereerst de opmerking: “in Zuidermeer, Hensbroek, Rustenburg, Scharwoude, Grosthuizen en Oudendijk is het leven niet slechter, omdat daar geen huisarts is”. Zouden we het woord “huisarts” over een stuk of wat jaren misschien kunnen vervangen door basisschool, voetbalvereniging en woonzorgcentrum? Blijkbaar is de huisarts geen echte voorziening voor een middelgroot dorp, maar wat bedoelen onze lokale partijen dan wel met dat speerpunt “de handhaving van de leefbaarheid in de kleine kernen”?

Verder werd ook gesteld, dat van de cliënten “tweederde niet uit het dorp Spierdijk komt”. Althans dit had hij vernomen van onze huisarts. Ik vraag me allereerst af of dit percentage echt klopt, want dat zou betekenen dat een fors deel van de Spierdijkers een huisarts buiten ons dorp heeft en daar durf ik toch wel enkele vraagtekens bij te zetten. Maar dat een flinke hoeveelheid patiënten officieel niet uit Spierdijk komt staat buiten kijf, omdat het volstrekt logisch is. Behoren Zuidermeer en Wogmeer-West niet ook tot het rayon van onze huisarts? En zou het misschien ook iets te maken kunnen hebben met die onbegrijpelijke begrenzing van ons dorp, waardoor een grote groep Spierdijkers als postadres Berkhout, Hensbroek of Zuidermeer heeft, maar zich wel degelijk bij ons dorp betrokken voelt? En dan hebben we natuurlijk nog een flinke groep jong-volwassenen in De Goorn, Obdam, Ursem en Avenhorn, die gedwongen werden om hun dorp de rug toe keren, omdat er heel vele jaren als gevolg van het gemeentelijk beleid geen woningbouw in Spierdijk was. Een heel vreemd argument van de wethouder dus om dit met het oog op de ingediende motie te gebruiken. Wel een uitstekend pleidooi om die dorpsgrenswijziging van 2019 nu eindelijk eens ter discussie te stellen.

En toen kwam de stemming over de motie. Met slechts vijf stemmen vóór (PvdA/GL en GBK) en dertien tegen (VVD, CDA en Welzijn Koggenland) werd het voorstel verworpen en werd dus duidelijk dat de twee grootste partijen van ons dorp, die bovendien in het college zitten, de zorgen van vele Spierdijkers, Ursemmers, Berkhouters en Zuidermeerders niet delen. Uiterst teleurstellend. Of om de woorden van de wethouder te gebruiken: “ik voel me op het verkeerde been gezet”.

Misschien dat een handtekeningenactie duidelijk zou kunnen maken, dat de ongeveer 1600 Spierdijkers wel degelijk een huisarts op het dorp een belangrijke voorziening vinden. En wist u trouwens, geachte huisartsen, dat “een aantal huisartsen bijeen” ofwel zo’n HOED, voor het overgrote deel in de grote steden te vinden is en dat in zo’n situatie vrijwel altijd – en vaak vele – alternatieven binnen twee kilometer te vinden zijn voor een patiënt? En wist u, dat nogal wat HOED-en met verschillende vestigingen werken? Althans dat bleek uit de ruim twintig willekeurig gekozen samenwerkingsverbanden, die ik nader bekeken heb. En hebben we hier eigenlijk al niet een heerlijke kleinschalige HOED met drie artsen en een gezondheidscentrum bijeen? Beste mevrouw Wijmans, hou dus a.u.b. die vestiging in Spierdijk overeind!

Ger Kok

BELOFTE MAAKT SCHULD

Half maart schreef ik al over een mooi initiatief: het lopen van een marathon.
En geld ophalen voor de strijd tegen alvleesklierkanker, streefbedrag een halve ton.

Sam van Dalen en collega Laurens Jansz zouden gaan lopen in Rotterdam.
Deze marathon werd tweemaal afgelast, U snapt vast dat dit door Corona kwam.

Ondertussen kamen er wel giften binnen, Sam trainde hard maar verloor zijn geduld.
Hij besloot een eigen marathon te organiseren, want BELOFTE MAAKT SCHULD.

Daar komt veel bij kijken, maar organiseren is geschreven op zijn lijf.
Sponsors, camera’s, volgauto’s, commentator, en een studio in zijn bedrijf.

Eerste kerstdag 2020 was dit alles dik voor elkaar.
Na een mooie speech van Lee Towers en Hans van Breukelen: LOPEN MAAR!

Van Opmeer, Zandwerven, Spierdijk, Avenhorn, Middenbeemster naar Purmerend.
Dan via Landsmeer naar Amsterdam Noord, 45KM is een heel end.

De laatste 5 KM liep Joep Rive, de zoon van topkok Lucas Rive, mee in een frisse pas.
Dit omdat het overlijden van zijn vader de trigger voor deze actie was.

De tocht was te volgen via een livestream op Facebook, de studio in Opmeer was paraat.
Met studiogasten en muziek van o.a. Ellen ten Damme werd de tocht aaneen gepraat.

Tijdens de tocht werd er flink gedoneerd.
Toen Sam en Laurenz finishten was de 60,000 euro net gepasseerd.

Aan de eindstreep was er familie, champagne, bloemen en waardering van Casper van Eick.
Zijn stichting voor het onderzoek naar alvleesklierkanker was de koning te rijk.

Een corona veilig evenement met toeschouwers vooral via internet.
De eerste inzameling voor dit goede doel die zo was opgezet.

Sam en Laurens haalden moe maar voldaan de finish, maar de actie nog niet.
De opbrengst staat nu op 76.245 euro een prachtig bedrag zoals u ziet.

Doneren kan nog altijd via onderstaande link, VERGEET HET NIET.
https://www.supportcasper-acties.nl/actie/sam-van-dalen-italie-in-de-polder

Het gehele evenement is te zien via de site van Sam, de social en dan Facebook knop
Alles is nu gezegd, dus ik stop.

Vanuit Avenhorn: Stay Safe.
Ted

HET AMPUTATIEVERHAAL: ONZE HUISARTSENVOORZIENING #8

Toen het jaar 2020 naar de geschiedenisboeken was verbannen, had ik toch wel het nodige vertrouwen dat 2021 een wat voorspoediger jaar zou gaan worden. De vaccinatie tegen het Coronavirus was aanstaande en dus leek een voorzichtig zonnetje te gaan schijnen. In ieder geval op het terrein van de medische kant, zo dacht ik. Maar die hoop werd toch al vlot de grond ingeboord, want op maandag 4 januari verscheen een onbegrijpelijk artikel in het Noordhollands Dagblad: onze huisartsenpraktijk zal vanaf 2022 zijn deuren gaan sluiten.

Een kernvoorziening gaat dus van ons dorp verdwijnen en dat terwijl – voor mijn gevoel – de zaakjes hier toch zo verdomd goed waren geregeld met een modern en keurig ingerichte huisartsenpost plus apotheek en ook nog eens een gezondheidscentrum om de hoek van de deur. Dus niet langer een inwonende arts, maar een gebouw met vele ruimten voor allerlei specialistische zorg. Een situatie bovendien die vooral door investeringen vanuit de Spierdijker gemeenschap tot stand was gebracht! We mochten er terecht trots op zijn. En nu dus dat onbegrijpelijke bericht in de krant! Of is het woord schokkend beter op zijn plaats? En als er nu dwingende voorschriften vanuit Den Haag zouden zijn… Niets van dat.

Maar er zijn meer redenen waarom ik totaal niets snap van dit voornemen. Maar allereerst vind ik het onbegrijpelijk, dat onze huisartsen het blijkbaar geen probleem vonden om dit heftige nieuws over de fusie via de krant te lanceren en niet via een rechtstreeks bericht naar hun patiënten. Blijkbaar realiseert men zich niet, dat de zo’n aanpassing voor vele trouwe klanten als een mokerslag zou aankomen. De grote zorgen die ik via de ouderenvereniging ANBO heb doorgekregen zal ik hier maar niet melden. En zouden die zorgen misschien ook enig  op de gezondheid kunnen hebben…

Als ik dat kranteninterview met de nieuwe huisarts van Berkhout, mw. Lüchinger, lees en ook nog even afscheidsartikel van het artsenechtpaar Sturris erbij pak, dan vraag ik me toch echt af in hoeverre deze nieuwe arts met haar beide voeten in de Koggenlandse klei staat. “Buurtbusjes zouden vaker moeten rijden.” Geweldige uitspraak! Gaat zij dit regelen en hoe gaat dit worden opgezet? Twee keer in de week naar Spierdijk? En weet ze, dat bijvoorbeeld de buurtbus in Ursem niet eens naar De Goorn rijdt? Ook opmerkelijk is natuurlijk, dat is gekozen voor een nieuwe huisartsenpost buiten de “klantenkring”! Misschien is dit Randstedelijke logica, maar volgens mij was ooit de bedoeling van het begrip huisarts, dat deze voorziening zich in de nabijheid van de huizen van de patiënten zou bevinden en dus niet binnen de wijk van een naburige huisarts.

Verder zou bij zo’n HOED “kennis en ervaringen makkelijker worden uitgewisseld en ook bij onverwachte uitval kunnen taken snel van elkaar worden overgenomen”, aldus huisarts Lüchinger. Ik kreeg daarbij even het gevoel, dat er soort mini-ziekenhuis ging worden ontwikkeld in De Goorn. Misschien een loffelijk streven, maar bij twijfels over mijn gezondheid spreek ik toch liever met een specialist. Enne, er bestaan tegenwoordig toch telefoons, waarmee je kennis en ervaringen kan uitwisselen. En wat te denken van programma’s als Zoom en Teams, waarmee zelfs digitale conferenties op poten kunnen worden gezet. Opmerkelijk trouwens dat in een tijd, waarin het thuiswerken sterk wordt gestimuleerd onze huisartsen juist het tegenovergestelde willen: van (t)huisarts naar groepspraktijk en dat in één groot, duur pand! En zou ook enige samenwerking op bepaalde terreinen misschien een groot deel van de oplossing kunnen zijn? Ik heb trouwens al een aardige naam voor zo’n samenwerkingsverband: “De Waterling”. Misschien dat zoiets ook gebruikt zou kunnen worden bij een onverwachte uitval! En dan die opmerking “in West-Friesland is die (zorg) prima samengebracht in één ziekenhuis, waardoor je specialisten ook sneller en beter leert kennen”. Dus blijkbaar zijn alle Ursemmers en Spierdijkers verbonden met het ziekenhuis in Hoorn? Ofwel ben de enige die in Alkmaar “loopt”? Ook stel ik het zeer op prijs, dat in geval van calamiteiten de kennis van bijvoorbeeld de Amsterdamse universitaire ziekenhuizen zou worden ingeschakeld. Ik mag toch hopen dat ook met deze instellingen gaat worden samengewerkt.

Verder, beste huisartsen van de HOED, mag ik toch hopen, dat er ook contacten met jullie buren gaat worden gezocht, zodat het voor Zuidermeerders mogelijk gaat worden om naar het nabijgelegen Wognum over te stappen, de Oosteinders van Berkhout naar De Grote Waal, de Wogmeerders naar Obdam, enz.? Zo krijgen jullie patiënten in ieder geval weer een huisarts enigszins nabij hun huis. Bij dit alles rijst ook de vraag: wat schieten de Berkhouters eigenlijk op met deze nieuwe huisarts en haar constructie. Over een jaar of twee is hun huisarts toch vertrokken? Waarom de huisartsenpraktijk Berkhout niet nu al opbreken en bijvoorbeeld verdelen over de naastliggende praktijken als De Goorn en de Grote Waal? Was dus een fusie met de huisartsen van De Goorn niet een veel eenvoudigere oplossing, zodat Spierdijk met rust gelaten had kunnen worden? En wat kunnen we in Spierdijk over enkele jaren na het eventuele samengaan van de huisartsen verwachten? Een provincie die constateert, dat er geen sprake meer is van voldoende medische zorg nabij het woonzorgcentrum De Oever!?

SAMENVATTEND:

  • een goede praktijkruimte, waarin Spierdijk in de afgelopen jaren veel heeft geïnvesteerd, wordt weggegooid;
  • de bereikbaarheid van de HOED in De Goorn zal een groot probleem zijn, want er is geen (goed) openbaar vervoer naar De Goorn en vele ouderen hebben juist geen auto;
  • de HOED-artsen vestigen zich niet eens in haar praktijkgebied;
  • voor overleg zijn toch vele (digitale) mogelijkheden voorhanden;
  • samenwerking is een beter alternatief, dan een praktijk vér van de patiënten;
  • alle patiënten maken gebruik van de diensten van één ziekenhuis (Hoorn) is onzin;
  • als de huisartsen hun patiënten gaan verlaten, dan moet het ook mogelijk zijn dat de patiënten hun huisarts gaan verlaten, zodat voor een huisartsenpraktijk in de nabijheid kan worden gekozen, zoals onder andere Obdam, Wognum, De Grote Waal, Heerhugowaard, Spanbroek en Stompetoren;
  • bepaalt één (Berkhouter) arts hoe de huisartsenzorg in ons gebied wordt geregeld?
  • Berkhout schiet niets op met hun nieuwe huisarts, want over een paar jaar is ze dus toch vertrokken!
  • En straks ook De Oever dicht, omdat er onvoldoende medische zorg in de nabijheid is?

Beste huisartsen, ik hoop dat jullie op korte termijn gaan beseffen, dat aan de HOED-plannen enorme nadelen kleven. Dat jullie beseffen dat de dorpelingen hun apotheek en huisarts in de nabijheid in grote mate waarderen. En hebben jullie al eens geteld hoeveel parkeerplaatsen nabij De Oever door de bewoners van De Oever worden gebruikt? Dan blijkt toch echt dat veel ouderen juist géén auto rijden. Kortom jullie klanten zitten hier. En wat is er over van jullie idealisme als leerling uit 6 VWO? Die leerlingen van mij, die voor een studie geneeskunde kiezen, hebben het steeds over het helpen en genezen van medemensen. Volgens mij is het huidige plan juist slecht voor de gezondheid van onze dorpelingen! Jullie raken op deze manier als huisarts uit beeld. De eerstelijnszorg was toch bedoeld om in de nabijheid van de burger te zijn. Of zijn de verhalen in het Dagblad voor Westfriesland een misselijk makende grap?

Misschien dat de gemeente, die toch strijdt voor het behoud van voorzieningen in de dorpen, ons burgers enige steun kan bieden. Of spelen ze daar op het gemeentehuis juist een heel dubieus spelletje? Het enthousiasme voor de oprichting van HOED (Huisartsen-Onder-Een Dak) lijkt aldaar in ieder geval wel opmerkelijk groot! In ieder geval zal er een brief richting de politieke partijen van Koggenland uitgaan vanuit de “Dorpsraad i.o.” om onze grote zorgen helder te maken. En misschien is het ook niet verkeerd – indien u twijfels heeft over een meeverhuizing en dus overweegt om eventueel te gaan overstappen naar bijvoorbeeld Obdam – om dit nu al kenbaar te maken bij onze huisartsenpost op het dorp!

En misschien moet ondanks de belemmeringen van dat virus toch maar een eerste stap worden  gezet naar die Dorpsraad. Wie wil vanuit de jeugd, de ouderen, de cultuur, de sport, de DoeTeams, de CPO Spierland, de parochie, enz. of op persoonlijke titel meewerken aan de oprichting van de Spierdijker Dorpsraad? Graag een mail naar kok.juventa@wxs.nl

                                                Ger Kok,
                                                  namens de Dorpsraad in oprichting

N.B. Excuses voor dit uit de hand gelopen verhaal, maar het is helaas van levensbelang! Voor dorp en dorpsbewoners!

Een vooruitblik op een terugblik

Elke dag ontvang ik van de firma Google meerdere ‘alerts’ in mijn mailbox. Een heel handige dienst, waarbij je alle informatie over een bepaald onderwerp automatisch in je mailbox krijgt. Ik zou dat niet doen voor onderwerpen als ‘corona’, want dan krijg je zo ongeveer het hele internet over je heen, maar als je de term ‘Spierdijk’ instelt, dan valt het aantal berichtjes per dag wel mee. En het is me niet te doen om de oproepen van hulpdiensten die naar ons dorp gaan, of over de verhalen van ene Romke Spierdijk, maar mededelingen van de overheid komen voorbij, media die verhalen over Spierdijk én… af en toe krijg je een interessante blog van iemand onder ogen.

Zo kreeg ik dus een leuk verhaal van Wim van den Broek op de mail. Wim was – ik vermoed samen met Hans de Vries – de ‘microfonist’ van het Nederlands Kampioenschap Kwarttriatlon in 1989 in Spierdijk. Hij werd gevraagd om zijn gedachten over dat Nederlands Kampioenschap nog eens op schrift te zetten. Als u nog weet hoe groots dat evenement in ons dorp was, dan is het leuk om dat nog even te lezen:

https://trikipedia.nl/2020/12/30/ruim-30-jaar-terug-in-de-tijd-het-nk-triathlon-in-spierdijk-wtj-1702/. Ik was 15 en mocht de fietsen aannemen van de triatleten – een van hen was onze Dorpsbaniervoorzitter Jeroen Knijn – die op het schoolplein de fiets uit handen gaven en tot lopen overgingen.

Ik stuurde de ‘alert’ ter informatie door naar Thomas Laan (comité Oud-Spierdijk) en naar John Snoek, omdat ik weet dat hij destijds in de organisatie zat. Ik kreeg een mailtje terug van Thomas, waarin hij o.a. schreef dat de triathlon in het komende jaarboek van Oud-Spierdijk terugkomt en John belde me nog even terug, omdat John liever praat dan typt 😉 Ja, en als je dan met John aan de telefoon hangt, dan komen die prachtige verhalen ook weer boven. Over hoe in Utrecht de toewijzing van het NK was georganiseerd. Als een soort van Olympisch Comité die dan met veel tromgeroffel een half doorzichtig doek van een bord aftrekt en op dat bord staat dan met koeienletters SPIERDIJK, als het organiserend triathlon-walhalla voor het komende NK kwart-triathlon. En hoe ze met vele vrijwilligers dag en nacht in de weer waren – en heel veel lol hadden – om het voor mekaar te krijgen. Ik kan het hele gesprek met John hier optekenen, maar ik hoop dat ik met deze korte vooruitblik op de terugblik in het jaarboek u al een beetje lekker heb gemaakt. Als u nog geen donateur bent van de Stichting, trakteer uzelf daar dan op.

Rest mij – als eerste voorwoordschrijver van 2021 – u een welgemeend Gelukkig Nieuwjaar te wensen. En blijf ook in 2021 ‘alert’.

Ronald

2021

Hoewel dit jaar nog niet voorbij is kijken we met zijn allen hoopvol uit naar het nieuwe jaar. Beroerder dan 2020 gaat het niet worden denk ik. Hoewel, corona is een ramp maar oorlog bijvoorbeeld is nog veel erger.

2020 Begon echter best goed. De economie draaide als nooit tevoren, de overheidsschuld liep hard terug, de banen lagen voor het opscheppen en we konden van alles. Misschien herinneren jullie je nog mijn stukje over Koeweit, dat was in februari van dit jaar. Een paar weken later kwam corona en werd alles anders. Ik ben ervan overtuigd dat bij iedereen de corona al maanden zijn strot uit komt. Het legt ons ook enorm veel beperkingen op, tot in je normale dagelijkse leven aan toe maar het kan mijns inziens allemaal niet anders. Bij de complotdenkers kan het natuurlijk wel anders. Die zeggen het is maar een griepje en geef alles vrij. De sterken onderscheiden zich zo van de zwakken en als je mazzel hebt gebeurt je niks. Ik geloof hier niks van, ik denk dat de ziekenhuizen overvol komen te liggen en de bejaardenhuizen praktisch leeg. Er is een oude wijsheid dat je de beschaving van een land kan afmeten aan de manier waarop een volk met zijn ouderen omgaat. Ik denk dat we er dan slecht op kwamen te staan.

Een ander heikel punt (voor mij tenminste) was een eventuele herverkiezing van Trump. De Amerikaanse presidentsverkiezingen stonden voor 3 november op het programma en hoewel de verkiezingen geweest zijn, was de einduitslag lange tijd nog steeds niet duidelijk en legde Trump zich niet zomaar neer bij een nederlaag. Ongetwijfeld heeft u de diverse spotprentjes en filmpjes over “the Donald” gezien. Het komt er meestal op neer dat hij als een verwend kind zijn zin niet krijgt en gaat piepen. Sommigen zijn heel grappig.

Maar, de titel zegt het al: 2021 komt eraan en dat ziet er gelukkig hoopvol uit. Om te beginnen kwam het bedrijf Pfizer met het nieuws dat het er op lijkt dat er een goed werkend vaccin ontwikkeld is met hele bemoedigende testresultaten. De beurzen knalden gelijk 4% omhoog en Trump kan van alles willen, maar Joe Biden is gewoon de nieuwe president van Amerika geworden. Dus straks weer eens een beschaafd, menselijk geluid van uit het Witte Huis en misschien kunnen we komende zomer gewoon ons ding weer doen. Het allereerste wat ik dan doe is die mondkapjes de rolemmer in gooien want die ben ik toch echt zat…

Tot volgend jaar!
Wim Laan

Als je het niet ziet, als je het niet hoort bestaat het niet

Als je het niet ziet, als je het niet hoort bestaat het niet

Ook al leven we in een hele andere tijd als pakweg honderd jaar geleden,

niet alles is veranderd.

De macht zit nog steeds bij hen met de grootste mond.

Degene die het meeste geld heeft en de beste advocaten heeft wint vaak de zaak, ook al staat diegene niet in zijn recht. Want recht is niet altijd recht. De grootste schreeuwers wordt naar geluisterd.

Hoe lang is het terug, dat zwarte Piet gewoon de knecht was van Sinterklaas. Maar sinds dat de media aandacht gaf aan een kleine groep hebben zij wel een stempel gedrukt. Foto’s en filmpjes van een zwarte Piet worden nu van het internet verwijderd. Kinderboeken met dezelfde afbeeldingen worden uit de bibliotheken gehaald. Ik wil absoluut niet discrimineren, maar dit is de omgekeerde wereld. Dit is geschiedvervalsing.

Of neem dat groepje topambtenaren, dat in 2017 al wist dat het mis ging met controle bij kinderopvangtoeslag. Het wordt doodgezwegen, er is geen kamerlid of journalist die de werkelijke omvang boven water krijgt. Uiteindelijk lukt het dan toch, met faillissementen, echtscheidingen tot gevolg. Beleid van een regering die alleen maar wil bezuinigen, ten koste van wat?

Momenteel doet ieder zijn best om het Covid 19 virus te ontlopen.

Van alles wordt uit de kast gehaald, mensen worden beperkt in hun vrijheden.

Voor grote dele terecht, want zo’n virus wil je niet oplopen en zeker niet bij ouderen. Maar er zijn mensen die er een andere kijk op hebben hoe je daartegen kan verweren. Zij worden doelbewust niet gehoord, krijgen geen media-aandacht, en weg gezet als komplot-denkers, van YouTube en Facebook verwijderd.

Amnesty International vraagt al jaren aandacht voor hen die niet worden gehoord. Mensen worden gevangen genomen, gemarteld of zelfs vermoord. Er zijn landen op de wereld waar het gevaarlijk is om voor je mening uit te komen. Zeker als dat niet het geluid van de autoriteiten is.

Er zijn vele schrijnende gevallen bekend. Is het een ver van mijn bed show die ons niet raakt? Vaak genoeg komt het toch erg dicht bij. Mensen worden vermoord vanwege de soja teelt wat uiteindelijk ons lapje vlees wordt.

Zaterdag 12 december tussen 14.00 uur en 16.00 uur kunt u een tegengeluid laten horen! Dan kunt u een protest laten horen door een brief te schrijven naar verschillende autoriteiten. Om zo, van over heel de wereld, postzakken vol bij de diverse machthebbers te bezorgen. Dit protest heeft effect, meerdere mensen komen zo vrij, worden niet meer ten onrechte gevangen genomen en gemarteld. Doet u mee? Zaterdag 12 december in de kerk van 14.00 uur tot 16.00 uur.

Tot dan, de koffie en thee staan klaar.

Onrecht mag nimmer worden doodgezwegen!

Jos van Straalen

Als je het niet ziet, als je het niet hoort bestaat het niet

Als je het niet ziet, als je het niet hoort bestaat het niet

Ook al leven we in een hele andere tijd als pakweg honderd jaar geleden,

niet alles is veranderd.

De macht zit nog steeds bij hen met de grootste mond.

Degene die het meeste geld heeft en de beste advocaten heeft wint vaak de zaak, ook al staat diegene niet in zijn recht. Want recht is niet altijd recht. De grootste schreeuwers wordt naar geluisterd.

Hoe lang is het terug, dat zwarte Piet gewoon de knecht was van Sinterklaas. Maar sinds dat de media aandacht gaf aan een kleine groep hebben zij wel een stempel gedrukt. Foto’s en filmpjes van een zwarte Piet worden nu van het internet verwijderd. Kinderboeken met dezelfde afbeeldingen worden uit de bibliotheken gehaald. Ik wil absoluut niet discrimineren, maar dit is de omgekeerde wereld. Dit is geschiedvervalsing.

Of neem dat groepje topambtenaren, dat in 2017 al wist dat het mis ging met controle bij kinderopvangtoeslag. Het wordt doodgezwegen, er is geen kamerlid of journalist die de werkelijke omvang boven water krijgt. Uiteindelijk lukt het dan toch, met faillissementen, echtscheidingen tot gevolg. Beleid van een regering die alleen maar wil bezuinigen, ten koste van wat?

Momenteel doet ieder zijn best om het Covid 19 virus te ontlopen.

Van alles wordt uit de kast gehaald, mensen worden beperkt in hun vrijheden.

Voor grote dele terecht, want zo’n virus wil je niet oplopen en zeker niet bij ouderen. Maar er zijn mensen die er een andere kijk op hebben hoe je daartegen kan verweren. Zij worden doelbewust niet gehoord, krijgen geen media-aandacht, en weg gezet als komplot-denkers, van YouTube en Facebook verwijderd.

Amnesty International vraagt al jaren aandacht voor hen die niet worden gehoord. Mensen worden gevangen genomen, gemarteld of zelfs vermoord. Er zijn landen op de wereld waar het gevaarlijk is om voor je mening uit te komen. Zeker als dat niet het geluid van de autoriteiten is.

Er zijn vele schrijnende gevallen bekend. Is het een ver van mijn bed show die ons niet raakt? Vaak genoeg komt het toch erg dicht bij. Mensen worden vermoord vanwege de soja teelt wat uiteindelijk ons lapje vlees wordt.

Zaterdag 12 december tussen 14.00 uur en 16.00 uur kunt u een tegengeluid laten horen! Dan kunt u een protest laten horen door een brief te schrijven naar verschillende autoriteiten. Om zo, van over heel de wereld, postzakken vol bij de diverse machthebbers te bezorgen. Dit protest heeft effect, meerdere mensen komen zo vrij, worden niet meer ten onrechte gevangen genomen en gemarteld. Doet u mee? Zaterdag 12 december in de kerk van 14.00 uur tot 16.00 uur.

Tot dan, de koffie en thee staan klaar.

Onrecht mag nimmer worden doodgezwegen!

Jos van Straalen

Ode aan een echte Omni held

Ode aan een echte Omni held

17 december bestaat St George voetbal 90 jaar.

Helaas geen feestje,   in corona tijd is dat niet raar.

Wat begon op een op een weilandje achter de kerk.

Is uitgegroeid tot een Omni vereniging want SAMEN STAAN WE STERK.

Dit groeien is echter niet zonder slag of stoot gegaan.

De fusie met de  In 1962 opgerichte handbal werd na veel discussies  toegestaan.

De toenmalige besturen moesten stevig in hun schoenen staan.

Het invoegen van de tennistak in 1995 stuitte ook op veel  weerstand.

Gelukkig waren er toen ook bestuurders die het zagen, HET GROTE VERBAND.

Zij hielden stand en hierdoor werd de R.K.S.V. St George geboren.

Helaas heeft St George  op 19 juli dit jaar  een Omni oprichter verloren.

Met een erehaag voor het complex eerden we Niek Feld.

Voor wat mijzelf betreft, was hij een echte Omni held.  

Niek zette zich in voor elke tak , St George was een deel van zijn leven.

Ik zal u  van zijn werk voor de club enkele voorbeelden geven.

Bij de voetbal hing hij samen met Johan van Dam 75 reclame borden aan het hek.

Het oprichten van een pollentrap ploeg op maandag vond hij ook niet gek.

Bij de handbal repareerde hij doelen en vele  netten.

En met Nico Koopman wist hij een mooie dug out bij de handbal neer te zetten.

Voor de tennistak regelde en bouwde hij een eerste onderkomen langs de baan.

Zodat de eerste tennissers en toeschouwers bij regen  droog konden staan.

Voor alle takken van de Omni werd mede door Niek de club van honderd opgericht.

Als ronselaar van nieuwe leden hiervoor, was hij een bekend gezicht.

Hij hield van alle sporten binnen zijn cluppie.

En na de wedstrijd dronk hij gezellig nog een druppie.

Thuisgekomen  wachtte dan nog het laatste klusje, soms wel drie tassen.

De kleding van St George 1 werd dan weer keurig gewassen.

Niek:  je bent nu uitgestudderd dat las ik op je rouwkaart goed.

Bedankt voor alles en namens de R.K.S.V St George  en mijzelf een laatste groet.

Ted