Een sterk verhaal over zwaktes

Een sterk verhaal over zwaktes

Vorig jaar was ik teamlead van kantoor Nederland en we haalden ruim de ‘target’ door “gewoon” goed werk te leveren aan kritische bedrijven zoals Heineken, Friesland-Campina, Akzo Nobel e.d. Ook mijn collega’s waren goed te spreken over de sfeer en begeleiding. Dus dan ga je met een goed gevoel je beoordelingsgesprek in, want in mijn visie hoort er ‘loon te zijn naar werken’. Ik herinner me nog dat ik tegen mijn vader zei: “Beter als dit wordt het nooit meer; we hebben op een aantal projecten echt mazzel gehad, dat het juist allemaal onze kant op viel…Echt top!”

Echter, je voelt hem al aankomen… Ik werd niet beloond voor alle sterke dingen, die behaald waren. Nee, ik werd beloond met een gemiddelde score en er werd in het beoordelingsgesprek de nadruk gelegd op de elementen, waar ik minder goed in ben. Ondanks dat alles cijfermatig en ook vanuit geformuleerde feedback van mijn teamleden en klanten de juiste kant op wees, betekende dat dus geen mooie eindejaarsbonus.

Die bonus stak kort, want het is mooi meegenomen (meer ook niet), maar met het gebrek aan waardering had ik meer moeite.

Normaliter ben ik een nuchtere Westfries, maar hier was ik wel echt even pissed over. En dat heb ik ze uiteraard ook verteld (politiek onhandig, maar ja je bent een Westfries of niet…). Het gaf me toen wel te denken: Wat is dat toch in mensen, dat er vaak de nadruk wordt gelegd op wat er niet goed gaat? Is dat jaloezie, zijn het oogkleppen – of positief geformuleerd – zien ze nog enorm veel potentieel in je?

Het was voor mij niet zo handig, dat bij dat beoordelingsgesprek de nieuwe baas zat, die volledig blanco op deze manier een beeld van mij geschetst kreeg, wat ik niet 1-2-3 kon aanpassen. “Ja, maar…” Is nu eenmaal niet zo’n sterke ‘line of defense’. Daarnaast is mijn baas Belg en werkt vanuit Belgie en geloof me buiten de taal om, lijken Nederlanders en Vlamingen niet zoveel op elkaar.

Echter, ik heb geweigerd me teveel op mijn minder goede punten te focussen. Het enige wat ik gedaan heb, is me nogmaals uitspreken over mijn zwakke en sterke punten richting mijn teamleden. Mijn zwakke punten maken me namelijk tot wie ik ben. Naast mijn sterkten.

En dat dicht bij jezelf blijven, uiteindelijk vaak het beste voor je is, blijkt. We hebben een nog hechter, nog gezelliger Nederlands team, die veel waardering en projecten oogst bij klanten en ondertussen ook bij de nieuwe baas. Dus zit er een betere beoordeling in dit jaar?

Helaas dit wordt geen ‘happy ending’, want we gaan de target, de heilige graal in ons kapitalistische systeem niet halen. Dus de bonus zit er niet in, maar wel de waardering van anderen èn van mezelf. Nu ja, dan maar boodschappen doen bij de Albert Heijn… Pak ik toch nog de Bonus mee J

Een andere Ronald.

P.S. Ik lees toevallig in de krant dat verzekeringsmaatschappij Achmea het beoordelingsgesprek voor haar 12.000 medewerkers per direct afschaft; de reden: het leverde alleen maar frustratie op tussen medewerker en manager en kostte teveel geld…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s